Rekombinacja site-specific




Jako przykład rekombinacji specyficznej dla miejsca, rozważ bezwładność (integrację) DNA bakteriofaga λ w chromosomie bakteryjnym. Fagowy DNA składa się z miejsca attP, części długości 270 par zasad, w kompozycji bakteryjnego DNA, miejsca attB (23 pary zasad (Figura 7) Oba miejsca mają część wspólnej (lub homologicznej) sekwencji 15 par zasad. IHF (Integration Host Factor) i produkt jednego z integralnych genów bakteriofaga - wiążą się z tymi miejscami.

Dzięki swojemu mechanizmowi działania, integraza jest specyficzną miejscowo topoizomerazy I. Cztery podjednostki białka zawierają cztery aktywne centra, z których każdy zawiera pozostałą część Tyr. W pierwszym etapie integracji dwa aktywne centra wytwarzają dwie jednoniciowe fragmenty DNA bakterii i fagów, a kowalencyjnie wiążą końcowe fosforany z resztami Tyr. Następnie przywraca się wiązanie fosfodiestrowe, ale z odpowiednim końcem kolejnego dupleksu - następuje wymiana łańcuchów. Na tym etapie powstaje konfiguracja czterech łańcuchów, która jest odpowiednikiem struktury Hall of Fame. Następnie druga para podjednostek tworzy drugą parę pęknięć (w odległości siedmiu par zasad od pierwszej nieciągłości w każdym łańcuchu), a druga para łańcuchów jest wymieniana, co prowadzi do integracji.

Ryc. 7. Integracja DNA bakteriofaga λ z genomem bakteryjnym.

Podobnie jak w integrazie, istnieje specyficzna dla miejsca inwertazy topoizomeraza I, która przeprowadza inwersję regionu DNA bakteriofaga μ. Wykres 3 tysięcy par substratu poddanego inwersji zawiera krótkie, odwrócone powtórzenia na końcach (ryc. 8). Cztery podjednostki inwertazy wykonują cztery chwilowe nacięcia, następuje wymiana końców i odnawianie wiązań, co powoduje zmianę kierunku. Odwrócone miejsce zawiera dwa zachodzące na siebie geny na różnych niciach DNA (to jest tych, które są transkrybowane w różnych kierunkach). W wyniku inwersji, jeden lub drugi gen (w zależności od rodzaju bakterii, w której fag został upuszczony) jest umieszczony pod promotorem i transkrybowany.

Ryc. 8. Inwersja w bakteriofagu μ.

Badane przykłady wskazują na zasadniczą różnicę między dwoma typami rekombinacji: jeśli w rekombinacji homologicznej dwie cząsteczki DNA rozpoznają się nawzajem, porównując ich sekwencje na dużej długości, wówczas rekombinacja specyficzna dla miejsca obejmuje obecność homologicznych, ale krótkich elementów sekwencji, zidentyfikowanych przez specyficzne białka.

Proces rekombinacji specyficznej dla miejsca za pomocą mechanizmów, które są dość podobne do tych, które są uważane za bardzo powszechne w bakteriofagach, z wstawianiem plazmidów do głównego genomu bakterii i drożdży, plazmidów cięcia. W odniesieniu do wyższych eukariotów, jednym z głównych procesów, w których wykorzystywane są specyficzne miejscowo mechanizmy rekombinacji, jest dojrzewanie genów immunoglobulin.





; Data dodania: 2017-11-01 ; ; liczba wyświetleń: 150 ; Czy opublikowany materiał narusza prawa autorskie? | | Ochrona danych osobowych | ZAMÓW pracę


Nie znalazłeś tego, czego szukałeś? Użyj wyszukiwania:

Najlepsze powiedzonka: Możesz kupić coś na stypendium, ale nie więcej ... 7982 - | 6524 - lub przeczytaj wszystko ...

2019 @ edudoc.icu

Generowanie strony przez: 0.001 sekund.