Udostępnij w społeczności. sieci:


Chromosomy w interfazie - stan i funkcja. Pojęcie chromatyny, rodzaje chromatyny. Chromatyna płciowa.




W interfazie chromosomy są praktycznie niewidoczne.

Główną funkcją chromosomów jest przechowywanie i przekazywanie informacji dziedzicznych, których nośnikiem jest cząsteczka DNA. W interfazie następuje podwojenie DNA, po którym każdy chromosom będzie składał się z dwóch identycznych połówek - chromatydu.

Chromatyna jest główną substancją jądra komórki zwierzęcej i roślinnej, która może barwić.

Rodzaje chromatyny:

1. euchromatyna - obszary chromosomów, które zachowują pozapiralizowany stan w jądrze spoczynkowym i spiralizują podczas podziału komórki;

2. heterochromatyna - obszary chromatyny, które są w skondensowanym (ściśle upakowanym) stanie podczas całego cyklu komórkowego;

3. chromatyna płciowa.

Chromatyna płciowa jest specjalną komórką chromatyny jądra żeńskich osobników u ludzi i innych ssaków. Umieszczone w kopercie jądrowej, na preparatach mają zwykle kształt trójkątny lub owalny; rozmiar 0,7-1,2 mikrona Chromatyna płciowa jest utworzona przez jeden z chromosomów X żeńskiego kariotypu i można ją wykryć w dowolnej tkance ludzkiej (w komórkach błony śluzowej, skórze, krwi, tkance z biopsji). Najprostszym badaniem chromatyny płciowej jest badanie jej w komórkach nabłonkowych błony śluzowej jamy ustnej.

5. Chromosom metafazowy . Wnikaniu komórki z interfazy w mitozę towarzyszy superkompresja chromatyny. Poszczególne chromosomy stają się dobrze rozróżnialne. Proces ten rozpoczyna się w profazie, osiągając maksymalną ekspresję w metafazie mitozy i anafazy. W mitozie telofazy następuje degradacja substancji chromosomowej, która nabywa strukturę chromatyny międzyfazowej. Opisane superkrakowanie mitotyczne ułatwia dystrybucję chromosomów do biegunów wrzeciona mitotycznego w anafazie mitozy.

Chromosomy, takie jak szczotki rurkowe. Chromosomy typu włosia lampy pojawiają się podczas dyplomu mejozy podczas formowania komórek rozrodczych u większości kręgowców, bezkręgowców i zielonych alg. Zawartość DNA w takich chromosomach jest normalna, nie są to politenna (każdy chromosom zawiera dwie cząsteczki DNA) .W chromosomach typu szczotek do lamp, oprócz pętli w kształcie super-helisy w formie jarzma, istnieją oddzielne znacznie wydłużone pętle symetryczne wystające ponad powierzchnię głównej struktury chromosomowej. Zwykle podczas podziału komórki RNA nie jest syntetyzowane, a chromosomy, takie jak szczotki do rur, najwyraźniej tworzą zapas RNA dla kolejnych etapów rozwoju . Obserwowane struktury, takie jak szczotki lampowe, są aktywną transkrypcyjnie chromatyną i nie są typowe dla komórek somatycznych.

Politionowe chromosomy (gigantyczne chromosomy) zawierają wielokrotnie więcej DNA niż normalne . Nie zmieniają swojego kształtu w całym cyklu mitotycznym i osiągają długość do 0,5 mm i grubość do 25 mikronów. Można je znaleźć na przykład w gruczołach ślinowych Diptera (muchy, komary), w makronukleusie rzęskowym iw tkankach jajnika ziaren. Najczęściej są one widoczne w haploidalnym numerze, ponieważ homologiczne chromosomy są ściśle sprzężone. Komórki z takimi chromosomami rosną do niezwykle dużych rozmiarów, chromosomy polietylenowe powstają w wyniku powtarzalnego procesu replikacji DNA . W tym samym czasie różne odcinki DNA są replikowane w różnym stopniu. Większość obszarów informacji genetycznej jest replikowanych 1000 razy, a niektóre ponad 30 tysięcy razy. W tym przypadku cyklom reduplikacji DNA nie towarzyszy podział komórek . W istocie chromosomy polietylenowe są wiązkami wielu nieskończenie oddzielonych, pojedynczych nici chromatyny, które są blisko siebie nawzajem.




6. ZESTAW CHROMOSOME , zestaw chromosomów zamkniętych w każdej komórce ciała. Komórki zarodkowe diploidalnych gatunków zawierają haploidalny (pojedynczy) zestaw chromosomów, w którym każdy rodzaj chromosomu występuje tylko raz; większość komórek somatycznych większości gatunków jest diploidalna (podwójna), w której zawsze występują dwa chromosomy każdego typu (sparowane lub homologiczne, chromosomy pochodzące z jednego z organizmów matczynych, a drugie z ojcowskiego). Każdy typ organizmu ma charakterystyczny i stały zestaw chromosomów. Zasady dotyczące chromosomów:

1. zasada stałości liczby chromosomów, komórki somatyczne organizmu mają ściśle określoną liczbę chromosomów (u ludzi, 46)



2. parować chromosomy, każdy chromosom w komórce somatycznej komórki dyplomatycznej ma ten sam homologiczny chromosom identyczny pod względem wielkości, kształtu, ale nie taki sam pod względem pochodzenia.

3. Zasada indywidualności chromosomów - każda para chromosomów różni się od innej pary pod względem wielkości, kształtu, naprzemienności jasnych i ciemnych pasów.

4. Zasada ciągłości chromosomów - przed podziałem wszystkie komórki DNA są podwojone iw rezultacie otrzymuje się 2 siostrzane chromatydy.

7. Kariotyp osoby to kompletny (diploidalny) usystematyzowany zestaw chromosomów. Kariogram jest tym samym chromosomem płyty metafazowej, ale uporządkowany w uporządkowany sposób. Zasada porządku jest wspólna dla całego gatunku i jest określona przez ideogram. Idiogram jest graficznym obrazem haploidalnego zestawu chromosomów (jest to możliwe i diploidalne) i ich rozmieszczenia w grupach w zależności od kształtu i wielkości. Grupy są uporządkowane w kolejności malejącej wielkości ich chromosomów.

Karyotypowanie jest metodą badania chromosomów metafazowych.

1. Pobrano krew.

2. Akcelerowanie (przy użyciu białych krwinek)

3. Dodaj miksturę odżywczą (limfocyty)

4. Dodaj pożywkę (aglutyninę fitogemiczną)

5. Komórki są hodowane w temperaturze t = 37 stopni w termostacie

6. Dodaje się kolchicynę, która zatrzymuje proces podziału komórki na metafazę

7. Chromosomy barwione i mikroskopijne.

8. Dodaje się roztwór hipotoniczny w celu rozbicia komórki.

8. Pierwsza klasyfikacja chromosomów została przyjęta w 1960 r. Na konferencji w Denver. Barwienie chromosomem metodą rutynową polega na ciągłym barwieniu. Tak zabarwione chromosomy, zgodnie z klasyfikacją Denver (I960), umieszczono w ideogramie, w zależności od ich długości, i numerowano parami od 1 do 23. Jest 7 grup od A do G, biorąc pod uwagę lokalizację centromeru. Klasyfikacja ta uwzględnia: rozmiar, kształt, wskaźnik centromerowy (stosunek długości krótkiego ramienia do długości całego chromosomu). Wada klasyfikacji Denver: podczas rutynowego barwienia niemożliwe jest zidentyfikowanie każdego chromosomu. W 1971 r. Przyjęto klasyfikację paryską. W tym przypadku chromosomy barwiono barwnikiem fluorescencyjnym - gazem musztardowym Akrikhin, zgodnie z metodą firmy Kaspersky (barwienie różnicowe). Pozwala to na identyfikację każdego chromosomu. Informacje uzyskane w wyniku analizy zróżnicowanych chromosomów różnicowych umożliwiają przedstawienie idiogramu ludzkich chromosomów w następujący sposób:

Chromosomy grupy A, 1-3 - duże chromosomy metacentryczne i submetacentryczne;

Grupa B, chromosom 4 i 5 - duży submetacentryczny

Grupa C, 6-12 chromosomów i chromosom X - średni submetacentryczne chromosomy

Grupa D , chromosom 13-15 - akrocentryczny,

Grupa E, chromosomy 16-18 są stosunkowo krótkie metacentryczne i submetacentryczne;

Grupa F, 19, 20 chromosomów - małe metacentryczne,

Grupa G, 21, 22, chromosomy Y - małe akrocentryczne,