Chromosomy w interfazie - stan i funkcja. Pojęcie chromatyny, rodzaje chromatyny. Chromatyna płciowa.




W interfazie chromosomy są praktycznie niewidoczne.

Główną funkcją chromosomów jest przechowywanie i przekazywanie informacji dziedzicznych, których nośnikiem jest cząsteczka DNA. W interfazie występuje podwojenie DNA, po którym każdy chromosom będzie składał się z dwóch identycznych połówek - chromatydu.

Chromatyna jest główną substancją jądra komórki zwierzęcej i roślinnej, która może barwić.

Rodzaje chromatyny:

1. euchromatyna - obszary chromosomów, które zachowują pozapiralizowany stan w jądrze spoczynkowym i spiralizują podczas podziału komórki;

2. heterochromatyna - obszary chromatyny, które są w skondensowanym (ściśle upakowanym) stanie podczas całego cyklu komórkowego;

3. chromatyna płciowa.

Chromatyna płciowa jest specjalną komórką chromatyny jąder ludzkich osobników u ludzi i innych ssaków. Umieszczone w kopercie jądrowej, na preparatach mają zwykle kształt trójkątny lub owalny; rozmiar 0,7-1,2 mikrona Chromatyna płciowa jest utworzona przez jeden z chromosomów X żeńskiego kariotypu i może być wykryta w dowolnej ludzkiej tkance (w komórkach błony śluzowej, skórze, krwi, tkance biopsyjnej). Najprostszym badaniem chromatyny płciowej jest badanie jej w komórkach nabłonkowych błony śluzowej jamy ustnej.

5. Chromosom metafazowy . Wnikaniu komórki z interfazy w mitozę towarzyszy superkompresja chromatyny. Poszczególne chromosomy stają się dobrze rozróżnialne. Proces ten rozpoczyna się w profazie, osiągając maksymalną ekspresję w metafazie mitozy i anafazy. W mitozie telofazy następuje degradacja substancji chromosomowej, która nabywa strukturę chromatyny międzyfazowej. Opisane superkrakowanie mitotyczne ułatwia dystrybucję chromosomów do biegunów wrzeciona mitotycznego w anafazie mitozy.

Chromosomy, takie jak pędzle do rur. Chromosomy typu szczotki lampy pojawiają się podczas mejosakowej dyplomacji podczas tworzenia komórek zarodkowych u większości kręgowców, bezkręgowców i zielonych alg. Zawartość DNA w takich chromosomach jest normalna, nie są polietylenowe (każdy chromosom zawiera dwie cząsteczki DNA) .W chromosomach typu szczotki do rur, oprócz pętli w kształcie super-helisy w formie jarzma, istnieją oddzielne znacznie wydłużone pętle symetryczne wystające ponad powierzchnię głównej struktury stosu chromosomów. Zwykle, podczas podziału komórki, RNA nie jest syntetyzowane, a chromosomy, takie jak szczotki lampowe, najwyraźniej tworzą podaż RNA dla kolejnych etapów rozwoju . Obserwowane struktury, takie jak szczotki lampowe, są aktywną transkrypcyjnie chromatyną i nie są typowe dla komórek somatycznych.

Politionowe chromosomy (gigantyczne chromosomy) zawierają wielokrotnie więcej DNA niż normalne . Nie zmieniają swojego kształtu w całym cyklu mitotycznym i osiągają długość do 0,5 mm i grubość do 25 μm. Można je znaleźć na przykład w gruczołach ślinowych Diptera (muchy, komary), w makronukleusie rzęskowym iw tkankach jajnika ziaren. Najczęściej są one widoczne w haploidalnym numerze, ponieważ homologiczne chromosomy są ściśle sprzężone. Komórki z takimi chromosomami rosną do niezwykle dużych rozmiarów, chromosomy polietylenowe powstają w wyniku powtarzalnego procesu replikacji DNA . W tym samym czasie różne części DNA są replikowane w różnym stopniu. Większość regionów z informacjami genetycznymi powtarza się 1000 razy, a niektóre ponad 30 tysięcy razy. W tym przypadku cyklom reduplikacji DNA nie towarzyszy podział komórek . W istocie chromosomy polietylenowe są wiązkami wielu niecałkowicie oddzielonych, pojedynczych nici chromatyny blisko siebie nawzajem.


border=0


6. CHROMOSOME KIT , zestaw chromosomów zamkniętych w każdej komórce ciała. Komórki zarodkowe diploidalnych gatunków zawierają haploidalny (pojedynczy) zestaw chromosomów, w którym każdy rodzaj chromosomu występuje tylko raz; większość komórek somatycznych większości gatunków jest diploidalna (podwójna), w której zawsze występują dwa chromosomy każdego rodzaju (sparowane lub homologiczne, chromosomy pochodzące od organizmu matczynego, a drugie od ojca). Każdy typ organizmu ma charakterystyczny i stały zestaw chromosomów. Zasady dotyczące chromosomów:

1. zasada stałości liczby chromosomów, komórki somatyczne ciała mają ściśle określoną liczbę chromosomów (u ludzi, 46)



2. parować chromosomy, każdy chromosom w komórce somatycznej komórki dyplomatycznej ma ten sam homologiczny chromosom, który ma identyczny rozmiar, kształt, ale różni się pochodzeniem.

3. Zasada indywidualności chromosomów - każda para chromosomów różni się od drugiej pary pod względem wielkości, kształtu, naprzemienności jasnych i ciemnych pasów.

4. Zasada ciągłości chromosomów - przed podziałem wszystkie komórki DNA są podwojone iw rezultacie otrzymuje się 2 siostrzane chromatydy.

7. Kariotyp osoby to kompletny (diploidalny) usystematyzowany zestaw chromosomów. Kariogram jest tym samym chromosomem płyty metafazowej, ale uporządkowany w uporządkowany sposób. Zasada porządku jest wspólna dla całego gatunku i jest określona przez ideogram. Idiogram to graficzne przedstawienie haploidalnego zestawu chromosomów (jest to możliwe i diploidalne) i ich rozmieszczenie w grupach w zależności od kształtu i wielkości. Grupy są uporządkowane według malejącej wielkości chromosomów w nich.

Karyotypowanie jest metodą badania chromosomów metafazowych.

1. Pobrano krew.

2. Akceleracja (przy użyciu białych krwinek)

3. Dodaj miksturę odżywczą (limfocyty)

4. Dodaj pożywkę (aglutynina fitogemiczna)

5. Komórki są hodowane w temperaturze t = 37 stopni w termostacie

6. Dodaje się kolchicynę, która zatrzymuje proces podziału komórkowego na metafazę

7. Chromosomy barwione i mikroskopijne.

8. Dodaje się roztwór hipotoniczny w celu rozbicia komórki.

8. Pierwsza klasyfikacja chromosomów została przyjęta w 1960 r. Na konferencji w Denver. Barwienie chromosomem metodą rutynową polega na ciągłym barwieniu. Tak zabarwione chromosomy, zgodnie z klasyfikacją Denver (I960), umieszczono w ideogramie, w zależności od ich długości, i ponumerowano parami od 1 do 23. Jest 7 grup od A do G, biorąc pod uwagę lokalizację centromeru. Klasyfikacja ta uwzględnia: rozmiar, kształt, wskaźnik centromerowy (stosunek długości krótkiego ramienia do długości całego chromosomu). Wada klasyfikacji Denver: podczas rutynowego barwienia niemożliwe jest zidentyfikowanie każdego chromosomu. W 1971 r. Przyjęto klasyfikację paryską. W tym przypadku chromosomy są barwione barwnikiem fluorescencyjnym - gazem musztardowym Akrikhin, zgodnie z metodą firmy Kaspersky (barwienie różnicowe). Pozwala to na identyfikację każdego chromosomu. Informacje uzyskane w wyniku analizy zróżnicowanych chromosomów różnicowych pozwalają nam przedstawić idiogram ludzkiego chromosomu w następujący sposób:

Chromosomy grupy A, 1-3 - duże chromosomy metacentryczne i submetacentryczne;

Grupa B, chromosom 4 i 5 - duży submetacentryczny

Grupa C, 6-12 chromosomów i chromosom X - średni submetacentryczne chromosomy

Grupa D , chromosom 13-15 - akrocentryczny,

Grupa E, chromosomy 16-18 są stosunkowo krótkie metacentryczne i submetacentryczne;

Grupa F, 19, 20 chromosomów - małe metacentryczne,

Grupa G, 21, 22, chromosomy Y - małe akrocentryczne,





; Data dodania: 2017-10-25 ; ; Widoki: 2714 ; Czy opublikowany materiał narusza prawa autorskie? | | Ochrona danych osobowych ZAMÓW pracę


Nie znalazłeś tego, czego szukałeś? Użyj wyszukiwania:

Najlepsze powiedzonka: Student jest osobą, która stale odkłada nieuchronność ... 9227 - | 6578 - lub przeczytaj wszystkie ...

2019 @ edudoc.icu

Generowanie stron przez: 0,002 sek.