border=0

Identyfikacja zagrożeń i ocena ryzyka

Zapewnienie bezpieczeństwa ludzi w procesie pracy jest złożonym zadaniem inżynieryjnym i organizacyjnym, oczywiście w zależności od konkretnych okoliczności i warunków danej produkcji. Jednocześnie techniczne podstawy zarządzania bezpieczeństwem pracy są dość typowe i polegają na identyfikacji (rozpoznaniu) zagrożeń, analizie ryzyka i zapobieganiu "kontaktowi" osoby pracującej z zagrożeniami.

Wszystko, co może doprowadzić do niepożądanego zdarzenia, jest niebezpieczne dla ludzi. Różne zagrożenia pozwalają na różne klasyfikacje. Takie klasyfikacje są potrzebne do zidentyfikowania zagrożeń i związanego z nimi ryzyka w celu dalszego zorganizowania ochrony przed najpowszechniej występującymi (wysokie prawdopodobieństwo prawdopodobieństwa) i najbardziej szkodliwymi (wysokie ryzyko finansowe).

Zgodnie z oficjalnym podejściem w naszym kraju, zagrożenia w sektorze produkcyjnym są klasyfikowane jako niebezpieczne i szkodliwe czynniki produkcji i są podzielone przez naturę narażenia człowieka: fizyczną, chemiczną, biologiczną i psychofizjologiczną.

Należy zauważyć, że ten sam niebezpieczny i szkodliwy czynnik produkcji, ze względu na charakter jego działania, może jednocześnie należeć do różnych typów.

Spośród różnych metod identyfikacji zagrożeń i oceny ich ryzyka skoncentrujemy się na ocenie tzw. Ryzyka zawodowego, tj. zagrożenia związane z uszkodzeniem miejsca pracy lub chorobą zawodową. Ocena ryzyka zawodowego związanego z produkcją, obiektem lub procesem, w zależności od celu, zadania i poziomu kontroli, w odniesieniu do których jest przeprowadzana, może być dokonana za pomocą uogólnionych wskaźników ryzyka urazu (trauma) i / lub ryzyka choroby zawodowej lub innych, w tym uogólnionych ( integralne) wskaźniki zagrożenia.

Z teoretycznego punktu widzenia najbardziej logiczne jest użycie względnej stopy urazu obliczonej jako liczba obrażeń na osobę na godzinę natychmiastowej pracy, aby oszacować poziom obrażeń.

W praktyce przy użyciu podobnej, ale znacznie prostszej, a zatem nie do końca dokładnej dla szczegółowej analizy wskaźników.
Względna częstotliwość urazów, liczona jako liczba obrażeń (wypadków) w okresie pełnego czasu pracy (wszyscy pracownicy), jest najbliższa teoretycznemu ideałowi. W takim okresie najczęściej wykonuje się 1 milion godzin pracy lub rok. W przypadku bardzo rzadkich zdarzeń wygodnie jest poświęcić okres 10 lat.

W praktyce światowej najczęściej stosowanym jest inny względny wskaźnik urazów, obliczany jako liczba obrażeń (wypadków) w określonych grupach pracowników, na przykład pracujących w pełnym wymiarze godzin. Jako taki agregat zwyczajowo przyjmuje się 100 000 pracowników lub osób aktywnych zawodowo. Przy takiej podstawie współczynnik częstotliwości jest zawsze liczbą całkowitą, co jest znacznie łatwiejsze do spostrzeżenia.

Na przykład w krajach Unii Europejskiej wskaźnik śmiertelnych obrażeń wynosi około 3 (czyli 3 osoby na 100 000 pracowników), w naszym kraju około 10 (tj. 10 osób na 100 000 pracowników).

W naszym kraju, aby ocenić stan i dynamikę wypadków przy pracy, najczęściej stosowanymi współczynnikami są częstotliwość i ciężkość wypadków.

Częstotliwość występowania obrażeń Kch określa liczbę wypadków na 1000 przeciętnych pracujących w danym okresie kalendarzowym (miesiąc, kwartał, rok): Kch = 1000 (T / P), gdzie T to liczba obrażeń (wypadków) dla pewnej (zazwyczaj raportowanie) okres; P - średnia liczba pracowników w tym samym okresie.

Stopień ciężkości szkody Kt opisuje przeciętny czas trwania niepełnosprawności na jeden wypadek: Kt = D / T, gdzie D to całkowita liczba dni roboczych niezdolności do pracy dla wszystkich urazów (wypadków) w pewnym okresie (zwykle w okresie sprawozdawczym), obliczana na podstawie niepełnosprawności ; T - liczba urazów (wypadków) w tym samym okresie.

Należy zauważyć, że współczynnik ciężkości nie opisuje w pełni rzeczywistej "ciężkości" urazów, ponieważ nie uwzględnia śmiertelnych obrażeń i dużej ilości mikrourazów. Aby lepiej uwzględnić odsetek śmiertelnych obrażeń, jak to się dzieje w niektórych przypadkach w krajach zachodnich, można warunkowo założyć, że śmiertelny uraz jest równoznaczny z utratą 35 lat zdolności do pracy.

Mnożąc współczynniki częstotliwości i nasilenia urazów, uzyskujemy kolejną, ale rzadko wykorzystywaną, częstość urazów - współczynnik niepełnosprawności: KN = 1000 (D / R).

Wskaźnik obrażeń pozwala nam opisać charakter obrażeń w różnych miejscach pracy, w poszczególnych jednostkach strukturalnych, organizacjach, branżach, terytoriach, w całym kraju, a ich statystyczne przetwarzanie, przeprowadzane na różnych podstawach, umożliwia analizę obrażeń i określenie priorytetów dla dalszych prac nad jego uszkodzeniem. zapobieganie.





Zobacz także:

Sposoby tymczasowego zatrzymania krwawienia

Podstawy profilaktyki urazów zawodowych

Rekompensata za warunki pracy: zapewnienie pracownikom środków ochrony indywidualnej

Partnerstwo społeczne

Warunki pracy

Wróć do spisu treści: Ochrona pracy

2019 @ edudoc.icu

Generowanie stron przez: 0,002 sek.