border=0

Zaliczki. Obliczenia na kredyt

Zaliczka jako zaliczka, stanowiąca pewien procent wartości towaru, zapewnia, że ​​kupujący nie odmawia wykonania transakcji, jest formą kredytu sprzedającego przez kupującego i może być wykorzystana na dodatkowe finansowanie produkcji towarów. Zaliczka może być prezentowana nie tylko gotówką, ale również w formie towarowej, na przykład w postaci części składowych niezbędnych do wytworzenia zamówionego towaru. Zaliczka jest wypłacana w określonym terminie od daty wejścia w życie umowy.

Jeżeli kupujący odmówi przyjęcia zamówionego towaru, sprzedawca ma prawo zrekompensować swoje straty z kwoty zaliczki. W tym celu umowa zawiera klauzulę o nieodwołalnej wypłacie zaliczki w przypadku, gdy umowa nie została wykonana z winy kupującego. Z drugiej strony umowa zawiera klauzulę, że w przypadku zwłoki przez sprzedającego, cała kwota zaliczki jest zwracana kupującemu.

Kredyt jest wykorzystywany w praktyce światowej jako środek zwiększania konkurencyjności towarów. Ze względu na niestabilność sytuacji gospodarczej w naszym kraju, pożyczka praktycznie nie jest wykorzystywana, ponieważ firmy zagraniczne nie ryzykują sprzedaży towarów do naszego kraju na bazie kredytu.

Przy udzielaniu pożyczki umowa określa: rodzaj, koszt, termin; waluta odbioru i spłaty pożyczki; metoda spłaty kapitału; zasady naliczania odsetek i płatności; gwarancje.

Koszt pożyczki - cena, którą kupujący płaci sprzedawcy za zapłatę w ratach. Ma formę rocznych odsetek. Koszt pożyczki może zostać zapisany w formie pewnej kwoty, czyli jako jednorazowe wynagrodzenie. Obecnie, w celu zmniejszenia ryzyka strat z tytułu inflacji i deprecjacji waluty kredytu, stosowane są stopy zmienne. Korekta stóp kredytowych dokonywana jest terminowo.

Okres pożyczki ustala się w zależności od zakresu dostawy, złożoności towaru, koniunktury na rynku światowym i zwyczajów w obrocie tego produktu.

W praktyce światowej weksle uzyskały powszechną akceptację pożyczki w ramach transakcji kupna i sprzedaży. Weksel jest bezwarunkowym poleceniem wierzyciela (szuflady) skierowanego do dłużnika (rura odwadniająca), w celu zapłaty określonej kwoty szufladzie lub stronie trzeciej (odbiorcy) w terminie w nim określonym. Osoba trzecia - posiadacz rachunku - najczęściej jest bankiem sprzedawcy.

Weksel (projekt) jest zatem dokumentem dłużnym wystawionym przez sprzedającego (wierzyciela) na kupującego (kredytobiorcę). Aby ten dokument stał się prawnie wiążący (tj. Prawo do żądania zapłaty od niego z trasata), kupujący musi go przyjąć po otrzymaniu towaru i tym samym przejąć zobowiązanie do terminowego opłacenia weksla. Akceptacja następuje w formie "zaakceptowanego" lub innego równoważnego słowa (na przykład "Zgadzam się"). Akceptacja rachunków dokonywana jest w momencie zapłaty części wartości towarów w gotówce za odbiór lub akredytywę.

Projekt może zostać przekazany przez jednego odbiorcę na rzecz drugiego poprzez napis przeniesienia poparcia. Napis jest podpisany przez endorsera (tj. Przez osobę, która dokonała inskrypcji przeniesienia). Adnotacje są zarejestrowane, puste i przed autorytatywne. Nazwane potwierdzenie jest napisem przeniesienia, w którym podane jest nazwisko lub nazwa nowego posiadacza. Na przykład: "Zapłać przybycie takiego i takiego ... podpisu endorsera". Pusty endorser może składać się z podpisu samego endorsera, tj. taki rachunek uznaje się za okaziciela. Endorser przedsprzedażowy to inskrypcja przelewu do banku, która jest dokonywana przez odbiorcę przy przekazywaniu weksla do odbioru wraz z żądaniem otrzymania zapłaty od kupującego.

Stosunki prawne stron dotyczące rachunków podlegają prawu międzynarodowemu i krajowemu. Zgodnie z porozumieniem genewskim weksel musi zawierać następujące obowiązkowe dane: weksel, to znaczy jego oznaczenie w tekście dokumentu jako weksel; kwota rachunku: na górze po lewej stronie rachunku w liczbach iw tekście rachunku w słowach; nazwisko i adres osoby, która powinna zapłacić; termin płatności; miejsce, w którym należy dokonać płatności; imię i nazwisko osoby, której lub na mocy której należy dokonać płatności; data i miejsce sporządzenia rachunku.

Przy obliczaniu pożyczki weksle są używane znacznie rzadziej niż weksle. Weksel własny ("solovexel") jest pisemnym zobowiązaniem o ściśle ustalonej formie, wystawionym przez pożyczkobiorcę i dającym posiadaczowi rachunku niepodważalne prawo do żądania od dłużnika wpłacenia wskazanej kwoty po upływie weksla.

Metoda spłaty długu głównego może być proporcjonalna, progresywna, jednoczesna. Metoda proporcjonalna polega na spłacie zadłużenia w równych częściach przez cały okres spłaty. Metoda progresywna charakteryzuje się tym, że przy spłacie kredytu wielkość akcji wzrasta corocznie, kwartalnie, miesięcznie itp. W przypadku jednorazowej spłaty pożyczki cały dług wraz z odsetkami spłacany jest w jednej racie na koniec okresu.

Możliwe są następujące metody naliczania i spłaty odsetek: metoda regresywna - kwota odsetek zapłaconych za pierwszy projekt będzie minimalna, a następnie kwoty te będą stopniowo wzrastać; metoda progresywna - przy pierwszym projekcie wypłacana jest najwyższa kwota odsetek, ale wtedy wypłacana kwota będzie stopniowo zmniejszana; metoda mieszana - obliczając całkowitą kwotę odsetek od pożyczki i dzieląc ją przez liczbę wersji roboczych, to znaczy odsetki są wypłacane w równych ratach.

Zgodnie z celami handlu międzynarodowego stosuje się następujące dodatkowe metody zabezpieczenia spłat kredytu, na przykład: aval. Aval (gwarancja wekslowa) to inskrypcja gwarancyjna banku na rachunku zaakceptowanym przez kupującego, co oznacza, że ​​bank daje gwarancję zapłaty weksla.





Zobacz także:

Istota międzynarodowego podziału pracy

MIĘDZYNARODOWA HANDEL I WSPÓŁPRACA INWESTYCYJNA

Tendencje rozwojowe nowoczesnej gospodarki światowej

Organizacje międzynarodowe w sferze monetarnej i finansowej

Pytania do autotestu

Powrót do spisu treści: GOSPODARKA WORLD

2019 @ edudoc.icu