Udostępnij w społeczności. sieci:


Zaliczki. Obliczenia na kredyt

Zaliczka jako zaliczka, stanowiąca pewien procent wartości towaru, zapewnia, że ​​kupujący nie odmawia wykonania transakcji, jest formą kredytu sprzedającego przez kupującego i może być wykorzystana na dodatkowe finansowanie produkcji towarów. Zaliczka może być prezentowana nie tylko gotówką, ale również w formie towarowej, na przykład w postaci części składowych niezbędnych do wytworzenia zamówionego towaru. Zaliczka jest wypłacana w określonym terminie od dnia wejścia w życie umowy.

Jeśli kupujący odmówi przyjęcia zamówionego towaru, sprzedawca ma prawo do wyrównania swoich strat z kwoty zaliczki. W tym celu umowa zawiera klauzulę o nieodwołalności zaliczki w przypadku, gdy umowa nie zostanie wykonana z winy kupującego. Z drugiej strony umowa zawiera klauzulę, że w przypadku zwłoki przez sprzedającego, cała kwota zaliczki jest zwracana nabywcy.

Kredyt jest wykorzystywany w praktyce światowej jako środek poprawy konkurencyjności towarów. Ze względu na niestabilność sytuacji gospodarczej w naszym kraju, pożyczka praktycznie nie jest wykorzystywana, ponieważ firmy zagraniczne nie ryzykują sprzedaży towarów do naszego kraju na bazie kredytu.

Udzielając pożyczki, umowa określa: rodzaj, koszt, termin; waluta odbioru i spłata pożyczki; metoda spłaty kapitału; zasady naliczania odsetek i płatności; gwarancje.

Koszt pożyczki - cena, którą kupujący płaci sprzedawcy za zapłatę w ratach. Ma formę rocznych odsetek. Koszt pożyczki można zapisać w formie pewnej kwoty, czyli jednorazowej nagrody. Obecnie, w celu zmniejszenia ryzyka strat z tytułu inflacji i deprecjacji waluty kredytu, stosowane są stopy zmienne. Korekta stóp kredytowych dokonywana jest terminowo.

Termin spłaty kredytu ustalany jest w zależności od zakresu dostawy, złożoności produktu, warunków na rynku światowym, zwyczajów w obrocie tego produktu.

W praktyce światowej weksle były szeroko rozpowszechnione przy udzielaniu pożyczki w ramach transakcji kupna i sprzedaży. Weksel jest bezwarunkowym poleceniem wierzyciela (szuflady) skierowanego do dłużnika (odbiorcy), w celu zapłaty określonej kwoty szufladzie lub stronie trzeciej (odbiorcy) w okresie w nim określonym. Osoba trzecia - posiadacz rachunku - najczęściej jest bankiem sprzedawcy.

Weksel (projekt) jest zatem dokumentem dłużnym wystawionym przez sprzedającego (wierzyciela) na kupującego (kredytobiorcę). Aby ten dokument stał się prawnie wiążący (tj. Prawo do żądania zapłaty od niego z trasata), kupujący musi go przyjąć po otrzymaniu towaru i tym samym przejąć zobowiązanie do terminowego opłacenia weksla. Akceptacja jest dokonywana w formie "zaakceptowanego" lub innego równoważnego słowa (na przykład "Zgadzam się"). Akceptacja rachunków dokonywana jest w momencie zapłaty części wartości towarów w gotówce za odbiór lub akredytywę.

Projekt może zostać przekazany przez jednego odbiorcę na rzecz drugiego poprzez napis przeniesienia poparcia. Napis jest podpisany przez endorsera (tj. Przez osobę, która dokonała inskrypcji transferu). Adnotacje są zarejestrowane, puste i przed autorytatywne. Wymienione potwierdzenie jest napisem przeniesienia, w którym podane jest nazwisko lub nazwa nowego posiadacza. Na przykład: "Zapłać przybycie takiego i takiego ... podpisu endorsera". Pusty endorser może składać się z podpisu samego endorsera, tj. taki rachunek uważa się za okaziciela. Endorser przedsprzedażowy to inskrypcja przelewu do banku, która jest dokonywana przez odbiorcę przy przekazywaniu weksla do kolekcji z żądaniem otrzymania zapłaty od niego od kupującego.

Stosunki prawne stron dotyczące projektów ustaw podlegają normom prawa międzynarodowego i krajowego. Zgodnie z porozumieniem genewskim weksel musi zawierać następujące obowiązkowe dane: weksel, to znaczy jego oznaczenie w tekście dokumentu jako weksel; kwota rachunku: na górze po lewej stronie rachunku w liczbach iw tekście rachunku w słowach; nazwisko i adres osoby, która powinna zapłacić; termin płatności; miejsce, w którym należy dokonać płatności; nazwisko osoby, której zamówienie lub płatność ma zostać dokonane; data i miejsce sporządzenia rachunku.

Przy obliczaniu pożyczki weksle są używane znacznie rzadziej niż weksle. Weksel własny (solovexel) - pisemny obowiązek dłużny o ściśle ustalonej formie, wystawiony przez pożyczkobiorcę i dający posiadaczowi rachunku niepodważalne prawo do żądania od dłużnika wpłacenia wskazanej kwoty po wygaśnięciu weksla.

Metoda spłaty zadłużenia głównego może być proporcjonalna, progresywna, jednoczesna. Metoda proporcjonalna polega na spłacie zadłużenia w równych częściach przez cały okres spłaty. Metoda progresywna charakteryzuje się tym, że przy spłacie pożyczki rozmiary akcji wzrastają corocznie, kwartalnie, miesięcznie itp. W przypadku jednorazowej spłaty pożyczki cały dług wraz z odsetkami spłacany jest w jednej racie na koniec okresu.

Możliwe są następujące metody naliczania i spłaty odsetek: metoda regresywna - kwota odsetek zapłaconych za pierwszy projekt będzie minimalna, a następnie kwoty te będą stopniowo wzrastać; metoda progresywna - przy pierwszym projekcie wypłacana jest najwyższa kwota odsetek, ale wówczas wypłacana kwota będzie stopniowo zmniejszana; metoda mieszana - obliczając całkowitą kwotę odsetek od pożyczki i dzieląc ją przez liczbę wersji roboczych, to znaczy odsetki płacone są w równych ratach.

Zgodnie z celami handlu międzynarodowego stosuje się następujące dodatkowe metody zabezpieczenia spłat kredytu, na przykład: aval. Aval (gwarancja bankowa) to inskrypcja gwarancyjna banku na rachunku zaakceptowanym przez kupującego, co oznacza, że ​​bank daje gwarancję zapłaty weksla.





Zobacz także:

Istota międzynarodowego podziału pracy

RF w systemie światowych stosunków gospodarczych

Klasyczne teorie handlu międzynarodowego

Powrót do spisu treści: GOSPODARKA WORLD

2018 info@edudoc.icu